Geitenkaas (een soort van net geen gedicht, maar ook niet echt proza)

Dit jaar geen kerstwens waarin dieren zijn betrokken. Ze redden zichzelf maar.
Als wij gelukkig zijn, zijn zij gelukkig. Het gaat niet om slecht doen, maar om goed doen. Dus deze kerst zal ik het niet over dieren hebben.
Dat dieren toch dood gaan, is misschien wel beter gezegd dan ik vaak dacht. Waarom je ook zorgen maken over wanneer dat gebeurt. We kunnen het beter over mensen hebben. En niet wat ze slecht doen, maar over wat ze goed doen. Zoals goed consumeren en elkaar helpen.

In februari dit jaar besloot ik veganist te worden. Ik twijfel nu aan mijn beweegredenen van toen, gezien er weinig zijn die het er mee eens zijn. "Vegetariër begrijp ik nog wel maar veganist?"  "Wat eet je dan? Stenen?"
Melkkoeien heb ik nooit kreupel zien worden, 5,5 jaar van de mogelijke 20 zien worden, gezien dat hun stierkalfjes bloedarmoede krijgen, worden vetgemest en afgemaakt. Wat ik niet heb gezien kan ik niet weten. Dus ik kan het niet echt over dieren hebben. Dus doe ik dat maar niet meer.

Misschien is een goed voornemen voor 2009 wel om eens vlees te gaan eten. Dat zal velen goed in de oren klinken. Als engelen die zingen. Dat klinkt wat beter dan discussies uit mijn mond. Misschien krijg ik er gelijk wat meer vrienden bij.
Respect kon ik niet altijd geven en misschien straks wel, naar mensen toe dan. Dan kan ik het retour krijgen. Respect voor mijn veganist zijn, kreeg ik al. Want respect is de wet van de moraal. De redenen erachter werden alleen wat respectloos gevonden.

Dieren zijn minder waard. Dat begin ik steeds meer in te zien.

Dus ik wil het dit jaar niet over dieren hebben, maar over heerlijke kerstdagen en een nieuw jaar met goede voornemens.

GENIET LEKKER VAN DE KERSTDAGEN EN ALVAST EEN BRUISEND, SPETTEREND EN GEWELDIG NIEUWJAAR.

Hé, it's me...
Viviane Rose